Pregabalin

Pregabaline bindt aan de alfa-2-delta-subeenheid van spanningsafhankelijke calciumkanalen in het centrale zenuwstelsel. Dit vermindert de afgifte van prikkelende neurotransmitters zoals glutamaat, noradrenaline en substantie P. Ondanks de structurele gelijkenis met GABA bindt pregabaline niet aan GABA-receptoren. De angstremmende werking treedt binnen een week in.

Neuropathische pijn: begin met 150 mg/dag (2-3 doses), verhogen tot 300-600 mg/dag. Angststoornis: begin met 150 mg/dag, verhogen tot 300-600 mg/dag. Epilepsie: 150-600 mg/dag als aanvullende therapie. De dosis moet bij verminderde nierfunctie worden verlaagd. Alleen geleidelijk stoppen over minimaal 1 week.

Vaak: duizeligheid, slaperigheid, hoofdpijn, droge mond, gewichtstoename, wazig zien. Af en toe: euforie, verwardheid, coördinatiestoornissen, oedeem. Zelden: afhankelijkheid (met name bij verslavingsverleden), ontwenningsverschijnselen bij abrupt stoppen. Pregabaline valt in Duitsland sinds 2024 onder de Wet op verdovende middelen (BtMVV).

Pregabaline wordt bij neuropathische pijn en angststoornissen als goed werkzaam beoordeeld. De gewichtstoename en slaperigheid worden als meest voorkomende redenen voor therapiestaking genoemd. Het verslavingspotentieel wordt steeds meer bediscussieerd, waardoor pregabaline sinds 2024 onder de BtM-wetgeving valt.